Het redactioneel – En wij, willen wij heiligen zijn?
“Ik wil een heilige worden, schrijft Zélie aan haar twee dochters Marie en Pauline, Dat zal niet makkelijk zijn, er moet veel gehakt worden en het hout is hard als steen." (1er November 1873, CF 110)
En wij, net als Zélie, zijn vervuld van het verlangen naar heiligheid, voor onszelf en voor hen die ons dierbaar zijn? Deze vraag verdient het om in deze maand van Allerheiligen gesteld te worden. Sommigen zullen bevestigend antwoorden, zich herinnerend dat dit woord de eerste christenen aanduidde. "de heiligen"Anderen durven er niet over na te denken, omdat ze ontmoedigd raken door het vooruitzicht. Misschien verwarren ze het wel met een onbereikbare perfectie.
Ik zeg tegen hen: zoek diep in jezelf naar wat je verlangt, wat je niet alleen voor jezelf wenst, maar ook voor degenen die je het dierbaarst zijn, je kinderen of kleinkinderen, je neven of petekinderen... En dan misschien woorden als: leef volgens het Evangelie, volg Christus nauwgezet, geef gehoor aan de oproep om lief te hebben...
Paus Franciscus in zijn apostolische exhortatie Gaudete en exsultaat bemoedigt ons als hij bijvoorbeeld zegt: “Heiligheid maakt je niet minder menselijk, want het is de ontmoeting van je zwakheid met de kracht van genadeIn wezen, zoals Léon Bloy zei, is er in het leven ‘maar één droefheid: dat je geen heiligen bent’ (34). (Leon Bloy, De arme vrouw, II, 27, Parijs 1897, p. 388.)
Pelgrims die het hele jaar door naar het heiligdom komen, zij die er halt houden om een bijzonder moment te beleven, zoals het recente Familiefeest, zij die in het Ontvangsthuis Louis en Zélie verblijven voor een moment van hernieuwing, ontdekken, in het gezelschap van de familie Martin, het geluk dat er is als je je door de Heer laat ontmoeten en door zijn genade wordt verkwikt.
P. Thierry Hénault-Morel, rector van het heiligdom
november 2019
