Het Heilig Hart in de familie Martin
Juni 2021
Nu de maand van het Heilig Hart begint, die elk jaar op 11 juni wordt gevierd, het feest van het Heilig Hart (die plaatsvindt op de derde vrijdag na Pinksteren) laten we dit hart van liefde voor ons herontdekken, dat zo teder over de familie Martin waakte en waarin de heilige Theresia ons uitnodigt ons onder te dompelen.
Marie-Louise Guérin, zuster van Saint Zélie, werd Visitandin-non in Le Mans onder de naam Zuster Marie-Dosithée. Het was ongetwijfeld daar dat ze het leven en de spiritualiteit van Sint Margaretha Maria Alacoqueeen bevoorrechte getuige van de "wonderen van zijn liefde en de onverklaarbare geheimen van het Heilig Hart." Hoewel de devotie tot het Heilig Hart veel ouder is (ze komt met name voor bij...) Sint Catharina van Siena ou Sint Franciscus van Sales), de verschijningen van Jezus aan Sint Margaretha Maria, in het klooster van de Visitatie van Paray-le-Monial In 1673, toen Hij het belang van devotie tot Zijn Hart bevestigde en vroeg om de toewijding van Frankrijk aan "dit Hart dat de mensen zozeer liefheeft", gaf dit een enorme impuls in Frankrijk.
In 1864 werd Marguerite-Marie Alacoque zalig verklaard door paus Pius IX. Léonie Martin, geboren op 3 juni 1863 (de maand van het Heilig Hart), was ernstig ziek: men vreesde voor haar leven. Haar tante Marie-Dosithée begon onmiddellijk een noveen tot de nieuwe zaligen, waarin ze niet alleen om Léonies genezing vroeg, maar ook en vooral om heiligheid.
Lang daarna sprak Léonie over haar wonderbaarlijke genezing, dankzij de gebeden van haar tante en de voorspraak van Margaretha Maria (die op 13 mei 1920 door paus Benedictus XV heilig zou worden verklaard). In de voetsporen van de Heilige van het Heilig Hart van Jezus werd zij op haar beurt een Visitandiner non.
In haar brieven vermeldt Zélie het "Kleine Werk van het Heilig Hart" in Issoudun, waaraan de familie Guérin aalmoezen gaf: ze verwijt haar broer op milde wijze dat hij zich ervan heeft teruggetrokken. Zélie spreekt regelmatig over haar vertrouwen in het gebed tot het Heilig Hart: "Ik heb tot het Heilig Hart gebeden, zodat het, als het een slechte investering is voor de mensen die willen kopen, niet doorgaat," "Ik begin zondag een noveen tot het Heilig Hart..."
Dankzij de invloed van zuster Marie-Dosithée, die regelmatig correspondeerde met haar zuster Zélie en de oudere zusters in het Visitatieklooster onderwees, had de spiritualiteit van Franciscus van Sales ook een diepgaande invloed op het echtpaar Martin en hun kinderen. De grote Savoyaardse heilige had een vurige devotie voor het Heilig Hart. Op basis van de Orde van de VisitatieIn 1610 schreef hij in Annecy: " Onze kleine gemeente is een werk van het Hart van Jezus en Maria. De Verlosser heeft ons, stervend, het leven geschonken door de opening van Zijn Heilig Hart.. "
Zoals pater Joseph Piat opmerkt in de biografieën die hij over de leden van de familie Martin schreef, waren de huwelijksvriendschap en tederheid, de opvoeding van de kinderen en de gezinssfeer doordrenkt van vrijgevigheid, finesse, vrijheid en die zachte Salesiaanse vastberadenheid die op harmonieuze wijze zachtheid en welwillende autoriteit combineert en die een vrucht is van het Heilig Hart van Jezus.
Marie Martin, oudste dochter van de heiligen Louis en Zélie, trad in het Karmelietenklooster toe onder de naam "Zuster Marie van het Heilig Hart".
Het was dan ook in de school van de familieliefde en bij de bisschop van Genève dat de heilige Theresia haar eerste indrukken van het Hart van Jezus kreeg, dat geleidelijk haar hele leven in vuur en vlam zou zetten en haar eigen hart zou verteren.
Naar het voorbeeld van de familie Martin kunnen we: om het Heilig Hart tot het brandende hart van liefde voor onze familie te maken…
In een van zijn gebedenDe heilige Theresia van het Kind Jezus leert ons om vanaf de dageraad, “Al onze daden [vandaag], in de intentie en tot glorie van het Heilig Hart van Jezus…”
In een brief aan haar zus Céline schreef ze: Weet je, ik zie het Heilig Hart niet zoals iedereen. Ik denk dat het Hart van mijn man alleen van mij is, net zoals het mijne alleen van hem is, en ik spreek tot hem in de eenzaamheid van dit heerlijke hart-tot-hart-gesprek, wachtend om hem ooit van aangezicht tot aangezicht te aanschouwen…
Thérèse werd op 17 mei 1925 heilig verklaard. In dezelfde maand van datzelfde jaar, op 24 mei 1925, werd ook Madeleine-Sophie Barat heilig verklaard, oprichtster in 1800 van de Sociëteit van het Heilig Hart van Jezus en grote apostel van het Heilig Hart.
De devotie tot het Hart van Jezus, die misschien anachronistisch en ouderwets lijkt, beleeft niettemin een nieuwe bloei: getuige de dynamiek van het heiligdom van Paray-le-Monial, maar ook de krachtige voorspraak van de heilige Theresia, onlosmakelijk verbonden met het Heilig Hart, die in Manuscript B de moed voelde "van een kruisvaarder, van een pauselijke zoeaaf" en ervan droomde "te sterven op het slagveld ter verdediging van de Kerk". Op 2 december 1870 heroverden de Franse vrijwilligers van het korps pauselijke zoeaven, die in Frankrijk vochten tegen de Pruisische invasie, in een beroemde charge, onder de vlag van het Heilig Hart, het dorp Loigny, toen alles verloren leek en het Franse leger aan alle kanten instortte tegenover de oprukkende Pruisische troepen. Op 11 januari heroverden ze het plateau van Auvours en op 28 mei wijdden ze zich aan het Heilig Hart. Deze gebeurtenissen vormden een van de inspiratiebronnen voor de bouw van de Basiliek van het Heilig Hart, waar Thérèse in 1887 met haar vader op bedevaart zou gaan. In de crypte wijdde ze zich aan het Heilig Hart van Jezus.
De vruchten van de Theresiaanse voorspraak lijken vaak verbonden te zijn met de devotie tot het Heilig Hart. Zo is de Vendée, een gebied dat doordrongen is van het geloof in het Hart van Jezus en dat sinds 1870 aan hem is toegewijd, ook een plek van Theresiaanse spiritualiteit. Pater Gabriel Martin heeft er de Missionarissen van de Vlakte en de Zusters Oblaten van de Heilige Theresia gesticht, twee congregaties waarvan de patroonheilige de Kleine Theresia is.
Deze link met de Vendée (waar Zélie's grootvader van vaderskant woonde) herinnert ons eraan dat Zélie's oudoom, Marin-Guillaume Guérin, een priester die weigerde de eed van trouw aan de Burgerlijke Grondwet van de Geestelijkheid af te leggen, in 1792 onderdook. Hij werd gearresteerd en vervolgens gedeporteerd naar het Île de Ré. Tijdens zijn gevangenschap stichtte hij samen met andere gevangengenomen priesters een Vereniging van het Heilig Hart, die, zoals pater Thierry Hénault-Morel in zijn biografie over Louis en Zélie Martin beschrijft, "haar leden steunde in het aanvaarden van Gods wil, broederlijke naastenliefde en vergeving van vervolgers".
Deze maand kunnen we het prachtige lied van Thérèse zingen in haar gedicht nr. 23:
Ik heb een hart nodig dat brandt van tederheid, dat mijn steun blijft zonder enige tegenprestatie, dat alles in mij liefheeft, zelfs mijn zwakheid... dat mij dag en nacht niet verlaat. Ik kon geen enkel schepsel vinden dat altijd van mij hield, zonder ooit te sterven. Ik heb een God nodig die mijn natuur aanneemt, mijn broeder wordt en in staat is om te lijden!
Je hoorde me, enige Vriend van wie ik hou Om mijn hart te verrukken, je sterfelijk te maken Je vergoot je bloed, opperste mysterie!… En je leeft nog steeds voor mij op het Altaar. Als ik de straling van je Gezicht niet kan zien, Je stem vol zoetheid niet kan horen, kan ik, o mijn God, leven door jouw genade. Ik kan rusten op je Heilig Hart!
O Hart van Jezus, schat van tederheid Jij bent mijn geluk, mijn enige hoop, Jij die mijn tedere jeugd wist te bekoren Blijf bij mij tot de laatste avond Heer, alleen aan U heb ik mijn leven gegeven En al mijn verlangens zijn U welbekend Het is in Uw oneindige goedheid Dat ik mijzelf wil verliezen, o Hart van Jezus! (Poëzie 23)
