Op missie: "De wereld rondreizen"

Met de relikwieën van Sint Theresia en die van zijn heilige oudersIn oktober ging een delegatie van het heiligdom op missie naar de regio's Besançon, Roanne en vervolgens naar de regio Grenoble. Een missionair avontuur dat, als een symbool, begon op 1 oktober en zo'n 2500 mensen samenbracht, waaronder degene die "de aarde wilde bereizen" en degenen die het eerste heiligverklaarde echtpaar in de geschiedenis van de Kerk waren.

Missiecongres: een golf van geloof
Rijke reis begon bij Missiecongres in Besançon, en voortgezet in drie parochies (Roanne, Pays de Grenoble voor de opening van het Jaar van het Gezin), twee scholen, drie gemeenschappen (Grande Chartreuse, Moederhuis van de Missionarissen, Kleine Zusters van de Armen). Het maakte het mogelijk om zo'n 2500 mensen en 500 kinderen (scholen, catechismusgroepen) te ontmoeten om bijna 700 gebedsintenties mee terug te nemen naar Alençon en 1200 gebedsbeelden te geven gericht aan de Heiligen Louis en Zélie. Het gaat niet zozeer om de uitdaging van cijfers, een indicator van impact, als wel om de geleefde vurigheid, het geloof dat versterkt en aangemoedigd wordt door een betere kennis van de Heiligen Louis, Zélie en Theresia en door momenten van vurig gebed. Van de ongeveer zestig workshops van het Missiecongres, de twee die geleid werden door het heiligdom van Alençon, het thema “familie en zending”, werden zeer druk bezocht, wat een weerspiegeling is van de wens om vandaag de dag missionaire discipelen te zijn. De relikwieën werden in processie meegedragen tijdens de twee missen in de kathedraal van Besançon.

“Een Kerk in beweging” om te ontdekken en te bidden
Al deze ontmoetingen dragen bij aan het enthousiasme! De priesters van de bezochte parochies merkten dat er mensen waren die ze normaal gesproken niet zien. De diversiteit in leeftijd was duidelijk zichtbaar. Aan de ene kant waren er de openhartige vragen van de basisschoolkinderen aan zusters Catiane en Maria-Catalina: “Waarom zijn jullie nonnen, waarom kleden jullie je zo, waarom komen jullie van zo ver (Brazilië, Argentinië) etc.” Aan de andere kant de stralende en vredelievende glimlach van de Kleine Zusters van de Armen, negentigplussers, en de indrukwekkende, ingetogen plechtigheid van de kartuizers die naar het poortgebouw komen om de relikwieën te verwelkomen en hen voor te bereiden op hun kapel.

Heiligen die zo dicht bij ons staan
Van mijn kant kreeg ik veel vragen van deelnemers tijdens de gesprekken op de kerkpleinen tijdens de lessen. Het geluk van mensen die in het dagelijks leven een paar heiligen ontdekken die zo op ons lijken, is in veel opzichten ontroerend omdat het perspectief biedt. De gebedswaken vormen het hoogtepunt van deze dagen door de kwaliteit van de voorbereiding, de prachtige sfeer van gebed en meditatie, deze hart-tot-hart-sfeer die wordt ervaren wanneer mensen komen bidden, alleen, als echtpaar, als gezin, en hun boodschappen, dankzeggingen en gebeden voor de relikwieën brengen. Deze intenties zijn zo belichaamd en roepen alles op wat een leven kan "schaden". We meten in hoeverre de voorspraak van de heiligen een pad van troost en hoop is. Zoveel lasten afgelegd, maar ook zoveel mooie markeringen geplaatst om verder te gaan in de vreugde van het Evangelie. Kortom, prachtige momenten in de Kerk!

Guy Fournier, diaken, assistent van de rector

Terugkeer van de missie in beeld…