Abelardo, uit Colombia
november 2020
Mijn vrouw en ik wonen al drie jaar in Colombia. Daarvoor woonden we in Spanje. Daar ontdekten we Saints Louis en Zélie.
We wilden al zes jaar wanhopig ouders worden. Maar tevergeefs.
Mijn vrouw was destijds uitgeput na een vruchtbaarheidsbehandeling die niet het gewenste resultaat had opgeleverd. Ze was een beetje depressief en voelde de behoefte om haar ziel te verheffen. Ze is streng katholiek.
Dankzij een vriend ontdekten we de Carmel de Serra, vlak bij Valencia, en ik wist meteen dat dit de perfecte plek zou zijn om te ontspannen en tot rust te komen.
We kwamen voor een weekend naar de Karmel. De karmelieten boden aparte accommodaties aan. De moeder-overste heette ons hartelijk welkom en vanaf dat moment voelden we de magie van deze prachtige plek.
We vertelden de Moeder Overste de reden van ons verblijf, informeerden haar over onze situatie, en zij sprak met ons over de ouders van de heilige Theresia. Om ons te bemoedigen, vertelde ze ons het verhaal van een vader die op een nacht zijn toevlucht zocht in de Karmel, zeer bedroefd en smekend om hulp, omdat zijn kind op sterven lag. Dankzij hun voorspraak werd het kind gered.*
Die avond werden we uitgenodigd om met alle nonnen te bidden; het was een magisch moment, werkelijk buitengewoon. De volgende dag, toen we de mis verlieten en ons klaarmaakten om de Karmel te verlaten, kwam de Moeder Overste naar ons toe en bood ons een relikwiekaart aan van de Heiligen Lodewijk en Zélie, met hun afbeelding en een klein stukje stof dat hun lichaam had aangeraakt. Ze gaf ons ook een boek over hun verhaal en raadde ons aan om hen in vertrouwen te nemen en om hun gebeden te vragen, zodat we eindelijk ouders konden worden.
Ongeveer een jaar later mochten we een kind verwelkomen. Zijn naam is "Mateo", wat GESCHENK VAN GOD betekent.
Een paar maanden later keerden we terug naar de Karmel en vroegen om de Moeder Overste te ontmoeten om haar te bedanken en te getuigen van de vervulling van onze gebeden tot de heiligen Lodewijk en Zélie: ons kind is hun kind.
We bewaren de relikwiekaart nog steeds en leggen die onder het kussen van onze zoon. We leggen hem uit wie deze "ouders uit de hemel", Louis en Zélie, zijn en hoe hij dankzij hun voorspraak bij ons is.
Wij bevelen ons elke dag aan hun gebeden aan. En ook als onze zoon ziek is of zich in enig gevaar bevindt, aarzelen wij niet om hen om hulp te vragen.
Wij hopen ooit nog eens naar Spanje terug te keren. Als God het toelaat, gaan we dan als eerste naar Frankrijk, naar het heiligdom van Alençon, om onze zoon aan u voor te stellen.
*Het is dit wonder dat bewaard werd voor de heiligverklaring van de Heiligen Lodewijk en Zélie Martin:
