Wyrusz na misję: „Podróżuj po Ziemi”

Z relikwiami o świętej Teresy i te z jego święci rodzicedelegacja sanktuarium udała się w październiku na misję do regionów Besançon, Roanne, a następnie do kraju Grenoble. Symbolicznie 1 października rozpoczęła się przygoda misyjna, która zgromadziła około 2500 osób z tymi, którzy chcieli „wędrować po ziemi” i tymi, którzy byli pierwszą parą kanonizowaną w historii Kościoła.

Kongres Misyjny: rozmach w wierze
Bogata podróż rozpoczęła się o godz Kongres Misyjny w Besançoni był kontynuowany w trzech parafiach (Roanne, Pays de Grenoble na rozpoczęcie Roku Rodziny), dwóch szkołach, trzech wspólnotach (Grande Chartreuse, Dom Matki Misjonarzy, Małe Siostry Ubogich). Umożliwiło to spotkanie około 2500 osób, 500 dzieci (szkoły, grupy katé), aby przywieźć do Alençon prawie 700 intencji modlitewnych, przekazać 1200 obrazków modlitewnych skierowanych do świętych Ludwika i Zelii. Chodzi nie tyle o poddanie się liczbom, wskaźnikom siły oddziaływania, ile o doświadczany zapał, wiarę, która umacnia się i umacnia dzięki lepszemu poznaniu świętych Ludwika, Zelii i Teresy oraz czasów żarliwe modlitwy. Spośród około sześćdziesięciu warsztatów Kongresu Misyjnego, dwa animowane przez sanktuarium w Alençon, w dn temat „rodzina i misje”, były szeroko stosowane, odzwierciedlając pragnienie bycia uczniami-misjonarzami dzisiaj. Relikwiarze zostały wniesione w procesji podczas dwóch mszy w katedrze w Besançon.

„Kościół w drodze” do odkrycia i modlitwy
Wszystkie te spotkania budują entuzjazm! Proboszczowie odwiedzanych parafii zauważyli, że są tam ludzie, których zwykle nie widują. Obecna była różnorodność wieków. Na jednym końcu szczere pytania dzieci z Organizacji Podstawowej do Sióstr Catiane i Marii-Cataliny: „Dlaczego jesteś religijny, dlaczego jesteś tak ubrany, dlaczego jesteś z tak daleka (Brazylia, Argentyna) itp.” Na drugim końcu świetlisty i komunikatywny uśmiech pokoju Małych Sióstr biednych małoletnich, imponująca naga powaga kartuzów przychodzących do bramy, aby powitać relikwiarze, aby poprowadzić ich do ich kaplicy na cały dzień.

Święci, którzy są nam tak bliscy
Ze swojej strony otrzymałem bardzo dużo podczas dialogów na placach kościelnych, pytań od uczestników podczas nauk. Szczęście ludzi, którzy na co dzień odkrywają parę świętych, tak podobnych do nas, pod wieloma względami jest wzruszające, bo daje perspektywę. Czuwania modlitewne są punktem kulminacyjnym tych dni ze względu na jakość przygotowania, piękną atmosferę modlitwy i medytacji, to serce przy sercu, którego doświadcza się, gdy ludzie przychodzą na modlitwę samotnie, we dwoje, w rodzinie i przynoszą swoje orędzia, dziękczynienia i prośby przed świątyniami. Te intencje są tak ucieleśnione, przywołując wszystko, co może „zniszczyć” życie. Mierzymy, na ile wstawiennictwo świętych jest drogą pocieszenia i nadziei. Tak wiele zrzuconych ciężarów, ale także tak wiele pięknych latarni położonych, aby iść naprzód w radości Ewangelii. Krótko mówiąc, pięknych chwil w Kościele!

Guy Fournier, diakon, asystent rektora

Powrót misji na zdjęciach…