Dni Dziedzictwa
Śladami świętych Ludwika i Zelii Martin
W Maison Martin (50 rue Saint-Blaise 61000 Alençon)
Wycieczka z przewodnikiem po Maison Martin
Sobota, 19 września, od 9:30 do 12:14 i od 18:XNUMX do XNUMX:XNUMX.
Niedziela, 20 września, od godz. 14 do 18.
Niezwykłość w prostocie: odkryj dom i życie świętych Ludwika i Zélii oraz ich dzieci, z których najsłynniejszą jest św. Teresa od Dzieciątka Jezus.
Zapraszamy do odwiedzenia domu rodziny Martin, w którym urodziła się i spędziła swoje wczesne dzieciństwo Święta Teresa od Dzieciątka Jezus.
Po odkryciu galerii, w której prezentowane są portrety i przedmioty należące do rodziny, zwiedzający mogą obejrzeć 18-minutowy film. Powstała z korespondencji rodzinnej świętych, pozwala lepiej zrozumieć tę rodzinę, niezwykłą, a zarazem prostą.
Zwiedzanie pomieszczeń domu, odrestaurowanego jak za czasów rodziny, jest okazją do lepszego zrozumienia codziennego życia i czasów Martinów.
Wizyta kończy się w kaplicy św.Teresy zbudowanej w latach dwudziestych XX wieku.
Ten dom jest sercem sanktuarium. Tutaj możesz dogłębnie poznać życie i przesłanie świętych Ludwika i Zélii oraz ich rodziny.
Wycieczka z przewodnikiem po domu Rose Tailllé
Le Carrouge 61250 Semalle
Sobota, 19 września, od 14:17 do XNUMX:XNUMX.
Niedziela, 20 września, od godz. 14 do 17.
Dom Róży Taillé, pielęgniarki św. Teresy od Dzieciątka Jezus, odnowiony i udekorowany, odkryje miejsca jej wczesnego dzieciństwa, a także przegląd życia chłopskiego w XIX wieku.
Wkrótce po urodzeniu Teresa miała poważne problemy zdrowotne, a matka nie mogła jej karmić piersią. Powierzona niani, korzysta z czystego wiejskiego powietrza. W małym gospodarstwie Rose i Moïse Taillé Teresa odzyskuje zdrowie i stawia pierwsze kroki. Dom, ogród i stodoła odtwarzają chłopski świat XIX wieku. Wystawa pozwala lepiej zrozumieć epokę i losy ludzi, którzy żyli w tych miejscach.
Zwiedzanie schroniska pielgrzymów i jego kaplicy z przewodnikiem
16 rue etoupée 61000 Alençon
Sobota, 19 września, od 14:17 do XNUMX:XNUMX.
Schronisko dla pielgrzymów przy sanktuarium, otwarte w 2019 r. pod nazwą „Maison d'accueil Louis et Zélie” (Dom Przyjęć Ludwika i Zelii), mieści się w dawnym budynku ambulatorium Sióstr Miłosierdzia z Sées, zgromadzenia założonego w 1823 r. w celu przyjmowania do życia zakonnego ubogich dziewcząt i opieki nad chorymi. Alençon było ich pierwszą fundacją (1825). Przyjmowały chorych, którzy nie mogli znaleźć miejsca w hospicjum. Instalacja przy rue Etoupée pochodzi z 1843 roku, a budowa kaplicy przylegającej do budynku z 1855 roku. W sierpniu 1860 roku umowa z miastem pozwoliła siostrom na prowadzenie tam „biura opieki społecznej” do 1914 roku. W latach 1950. XX wieku budynek przekształcono w ośrodek opieki i schronisko społeczne. Wspólnota Misericorde opuściła budynek w 1979 roku i sprzedała swój klasztor miastu, które utworzyło dom stowarzyszeń i związków zawodowych oraz żłobek. Gmina rozstała się z tym budynkiem, który wówczas był w bardzo złym stanie, przekazując go w 2016 roku diecezji Séez, która gruntownie go odnowiła.
Kaplica odrestaurowana w latach 2018-2019 zawiera bardzo piękny program witraży, przywołujących różne imiona Matki Boskiej zawarte w Jej litaniach lub w Pieśni nad pieśniami: „ Wazon duchowy, Gwiazda poranna, Ogród otoczony murem, Zapieczętowana fontanna, Cedr libański, itp. »
Obecnie schronisko dla pielgrzymów przyjmuje rocznie około 6000 osób, które oferują wyżywienie i nocleg oraz możliwość odwiedzenia Sanktuarium w Alençon. Odbywa się tam około dziesięciu wydarzeń i rekolekcji oferowanych przez Sanktuarium. Rodziny wielopokoleniowe obchodzą tam również rocznice ślubu.
Wizyta w Pawilonu Louisa Martina
26 rue du Pavillon de Sainte Thérèse 61000 Alençon
Sobota, 19 września, od 14:17 do XNUMX:XNUMX.
Kiedy Louis nabył tę małą wieżę nad brzegiem Sarthe w 1857 roku, miała ona stanowić miejsce medytacji, w którym mógł oddawać się swojemu ulubionemu hobby: wędkarstwu. Po jego ślubie z Zélie, małżonkowie przyjadą z dziećmi, aby spędzić tam spokojne godziny.
Zakupiony przez Louisa Martina w kwietniu 1857 r. Pawilon był dla niego miejscem, do którego lubił chodzić. Ta mała sześciokątna wieża na rogu ogrodu ma parter i dwa piętra, do których prowadzą zewnętrzne kamienne schody, do pierwszego, a następnie do wnętrza drugiego.
Ludwik zainstalował przede wszystkim w pawilonie figurę Matki Boskiej podarowaną mu przez pannę Félicité Baudouin, pobożną kobietę z Alencon, bardzo zaangażowaną w prace społeczne. Kopia Bouchardon, w Saint-Sulpice w Paryżu (oryginał ze srebra, odlany podczas Rewolucji, ta Dziewica przedstawia Niepokalaną, z otwartymi rękami, jakby chciała rozsiewać swoje łaski).
Jak później w Belvédère des Buissonnets w Lisieux, Louis uczynił Pavillon miejscem swoich czytań. Notatki prowadzone za jego życia pozwalają odkryć jego gusta. Syn swoich czasów, lubił, między innymi, żywić się Lamartine czy Châteaubriant (których wszystkie dzieła kupił 21 października 1846 r. „w cenie 25 f. 10 tomów ».)
