RCF – To był pocałunek miłości, poczułam się kochana. Święta Teresa 2/5

RCF, 30 czerwca 2020 r

Jakież to miłe wspomnienie!…

O moja droga Matko! Jak starannie mnie przygotowałaś! Mówiąc mi, że nie człowiekowi, ale Dobremu Bogu mam wyznać swoje grzechy; byłam o tym szczerze przekonana, więc wyznałam je z wielkim duchem wiary i nawet zapytałam Cię, czy nie powinnam powiedzieć panu Ducellier, że kocham go z całego serca, ponieważ to Dobremu Bogu mam mówić w jego osobie…

Dobrze poinstruowana we wszystkim, co miałam powiedzieć i zrobić, weszłam do konfesjonału i uklękłam, ale kiedy otworzyłam okno, pan Ducellier nikogo nie zobaczył. Byłam tak mała, że ​​moja głowa znajdowała się pod ławką, na której opiera się ręce, więc kazał mi pozostać na stojąco. Natychmiast posłuszna, wstałam i odwróciłam się w prawo przed nim, aby go wyraźnie widzieć. Wyznałam grzechy jak duża dziewczynka i z wielkim oddaniem przyjęłam jego błogosławieństwo, ponieważ powiedziałeś mi, że w tej chwili łzy małego Jezusa oczyszczą moją duszę.

Fragment z pism św. Teresy od Dzieciątka Jezus (Rękopis A – 16 v°)

Ach! Jakże słodki był pierwszy pocałunek Jezusa dla mojej duszy!…

To był pocałunek miłości, poczułam się kochana i powiedziałam też: „Kocham cię, oddaję się tobie na zawsze”. Nie było żadnych wymagań, żadnych zmagań, żadnych poświęceń; przez długi czas Jezus i biedna mała Teresa patrzyli na siebie i rozumieli się... Tego dnia nie było to już spojrzenie, ale połączenie, nie byli już dwojgiem, Teresa zniknęła, jak kropla wody, która ginie w oceanie. Jezus pozostał sam, On był panem, Królem.

Fragment z pism św. Teresy od Dzieciątka Jezus (Rękopis A – 35 v°)

Niedługo po mojej Pierwszej Komunii, ponownie udałem się na rekolekcje do Bierzmowania. Przygotowałem się z wielką starannością na przyjęcie wizyty Ducha Świętego, nie rozumiałem, dlaczego nie przywiązywano wielkiej uwagi do przyjmowania tego sakramentu Miłości.

Fragment z pism św. Teresy od Dzieciątka Jezus (Rękopis A – 36 v°)